Waarom zijn de BlindSurferrichtlijnen aangepast?
Doelgroepverbreding
In de richtlijnenset van BlindSurfer lag de nadruk op de toegankelijkheid voor blinde en slechtziende internetgebruikers. De AnySurfer richtlijnenset garandeert toegankelijkheid voor een bredere doelgroep. Daarom hebben we de richtlijnen aangevuld met een aantal nieuwe ijkpunten.
Trends en evoluties
- Browsers en de technologische hulpmiddelen voor internetgebruikers met een handicap zijn voortdurend in evolutie. Zo kunnen moderne screenreaders (die brailleleesregels en spraaksynthesizers aansturen) beter overweg met structurele markup en JavaScript. Met deze nieuwe mogelijkheden is rekening gehouden in de opgefriste richtlijnenset. Pure tekstbrowsers, zoals Lynx, zijn in onbruik geraakt. Daarom werd een aantal richtlijnen die hierop betrekking hebben versoepeld, en andere geschrapt.
- Het Internet is geëvolueerd. Moderne webapplicaties gebruiken technologieën waarvan nog geen sprake was in de BlindSurferrichtlijnen. Een typisch voorbeeld is Ajax. Uit de opgefriste richtlijnenset blijkt dat websites die hier gebruik van maken — mits een goede voorbereiding — ook toegankelijk kunnen zijn.
- Webontwikkelaars hechten vandaag meer belang aan webstandaarden dan zeven jaar geleden. In de AnySurferrichtlijnen wordt verduidelijkt hoe webstandaarden zich verhouden tot toegankelijkheidsprincipes en we wijzen ook op de bijkomende voordelen die ontwerpen met webstandaarden inhoudt. Daarnaast hebben we ook geprobeerd om de parallellen met usability en zoekmachine-optimalisatie in de verf te zetten, waardoor de doelgroepverbreding zich ook uitdrukkelijk naar mensen zonder functiebeperking richt.
Internationale richtlijnen
De opfrisbeurt sloot ook aan bij een belangrijke internationale ontwikkeling: de voltooiing van de tweede versie van de Web Content Accessibility Guidelines (kortweg WCAG). De WCAG zijn een set met toegankelijkheidsaanbevelingen van het W3C. De richtlijnenset die BlindSurfer sinds 2001 hanteerde, is een praktische en realistische interpretatie van de WCAG 1. Deze eerste versie dateert van 1999 en geldt vandaag nog steeds als een internationale norm.
Experts zijn het er over eens dat de eerste versie van de WCAG onvolledig is en inconsistenties bevat. Bovendien zijn sommige van de vereisten uit de WCAG 1 nauwelijks praktisch toepasbaar en leveren ze weinig voordeel op doordat hulpprogramma's voor internetgebruikers met een handicap er onvoldoende ondersteuning voor bieden.
Aan versie twee van de WCAG wordt al jaren gewerkt, maar niemand kan precies voorspellen wanneer ze klaar zijn. Dat heeft te maken met de manier waarop standaarden – of ‘aanbevelingen’ zoals het W3C ze noemt – tot stand komen. Het komt erop neer dat iedereen die dat wil, onbeperkt zijn zegje mag doen. Pas als iedereen het eens is, wordt de ontwerpversie (draft) een W3C-aanbeveling, en daardoor meteen een de facto standaard.
De ontwerpversie van de WCAG 2 is een lijvig document dat geschreven is in een academische stijl en aan de hand van principles, guidelines en success criteria is opgebouwd. Technologiespecifieke termen, zoals namen van HTML-tags en attributen, komen er niet in voor. Daardoor is dit document voor de meeste webdesigners moeilijk inzetbaar om de toegankelijkheid van hun websites te toetsen. Bijvoorbeeld, om precies te begrijpen wat het W3C hiermee bedoelt, moet je behoorlijk wat studiewerk verrichten:
Each programmatic reference to another delivery unit or to another location in the same delivery unit, is associated with text describing the destination.
Iedereen gaat er vanuit dat de grote lijnen van de ontwerpversie van de WCAG 2 niet meer zullen wijzigen. Daarom hebben we beslist om niet langer te wachten met de opwaardering van hun nationale richtlijnenset, die nog steeds gebaseerd is op de WCAG 1.
Bij het opwaarderen van onze richtlijnenset hebben we zo goed mogelijk getracht om de geest van WCAG 2 te volgen, maar tegelijk rekening te houden met de mogelijkheden van technologische hulpmiddelen die vandaag in ons land worden gebruikt. Bovendien hebben we de richtlijnen herschreven zodat ze onmiddellijk praktisch toepasbaar zijn voor web designers, ontwikkelaars en onlineredacteurs. De indeling is helder en logisch zodat webwerkers met verschillende disciplines snel kunnen terugvinden met welke richtlijnen zij rekening moeten houden.